miércoles, 27 de abril de 2011
martes, 5 de abril de 2011
Avistamentos: Avistamentos en Castro Rei, Lugo
Este suposto obxeto nom identificado foi cazado o 29-11-05 as 17:48 horas en Castro Rei, Lugo.
miércoles, 30 de marzo de 2011
Mitoloxía Galega: A invasión do Pobo das Serpes
O parecer relata un poeta romano no século IV da nosa era que o pobo galaico sufriu unha invasión e plaga de serpes moito antes da chegada dos romanos. El di que estas serpes derrotan os antigos habitantes indixenas de estas terras, os Oestrimnios, e os expulsan. ¿Pero quen eran esas serpes chegadas a estas terras?
Adorno celta centroeuropeo con forma de dúas serpes.
Pois a resposta nom se trata de unha invasión do dito animal, senom dun pobo chegado da centroeuropa celta o cal seu signo de identidade era a "serpe".
Tratase dos Seafes, Sefes ou pobo das serpes, o cal seu nome xa deriba da palabra "serpe". O parecer chegaron a terra galaica dende as terras celtas centroeuropeas entorno o comezo da Cultura Castrexa, e decir num periodo que pode abarcar entro os séculos IX-VII a.C, e según Avieno expulsaron o pobo indixena, os Oestrimnios.
Aínda que isto pode ser que nom sexa de todo certo, xa que nom hai conclucións claras, moitos defenden que foi unha invasión violenta contra pacíficos habitantes da Kallakoi, chegando a tal punto que os habitantes galaicos tiveron que construir seus poboados fortificados en sitios extratexicos e ben protexidos naturalmente, dando asi comenzo a Cultura Castrexa.
Pero tamén hai quen defende que a invasión foi maioritariamente pacífica entre os galaicos nativos e os celtas centroeuropeos, onde ambos pobos o ter unha posible raíz indoeuropea común adaptaronse ben uns os outros, nacendo asi entre as dúas culturas co paso do tempo a Cultura Castrexa.
Guerreiros celtas centroeuropeos. Outra curiosidade destes guerreiros centroeuropeos e que ás veces soián loitar completamente nus.
Este pobo celta de terras centroeuropeas , trouxo costumes novas como por exemplo a funeraría das Urnas de Vlenden-Bennghardt. Seu físico era maior co galaico, eran moi altos e na súa maioria loiros, para facerse unha idea según os romanos escribiron que os celtas centroeuropeos medián un metro oitenta de media, mentres que os galaicos devián andar no metro sesenta máis ou menos.
Máis o que destacaba deste pobo era que seu signo de identidade, a serpe, animal o que eran devotos. Entre outras cousas dise que a eles se lle otarga a introdución da serpe na nosa cultura e mitoloxía, nacendo asi moitisimas lendas de serpes xigantes nos montes das cales moitas chegan ata os nosos días, como á do Castro de Troña. Tamén no campo arqueolóxico deixaron pegadas as serpes nos petroglífos, coma nas croas dos castros de Troña (Ponteareas) ou as dúas dibuxadas nunha pedra no castro de Penalba (Campo Lameiro), as cales teñen máis de dous metros de longo.
Arriba petroglífo de Troña, abaixo serpes do castro de Penalba .
Estes castros son de orixe antiga, do século VI a.C ambos, e decir do periodo antigo da Cultura Castrexa, polo que nos fala da máis que posible presenza de serpes nos primeiros castros. Ademáis o atoparse os petroglifos nas croas (parte alta) dos castros, nos poden falar dun estatus alto das serpes na xerarquia castrexa.
Pero nom só deixaron pegadas nos castros, senóm que tamén apareceu unha serpe esculpida nunha rocha no concello de Ponteceso, chamada "pedra da serpe de Gondomil". Na actualidade hai un cruceiro enriba para demostrar que a serpe era algo pagán, recordando que no cristianismo a serpe ben significando o pecado, recordando o mito de Adan e Eva.
Vista a serpe esculpida na Pedra da Serpe de Gondomil, Ponteceso.
Tamén algúns autores lle atribuen a este pobo a introducción do celtismo na sociedade galaica, aínda que isto xa é máis dificil pois parece que na sociedade galaica o celtismo fora intrudicido séculos antes, o igual que hai autores que defenden a orixe do celtismo está no noroeste peninsular, Illas Britanicas e na Bretaña francesa.
O mesmo tempo falase tamén que a mitoloxía das "serpes" xa estaba espandida no pobo galaico antes da chegada dos Seafes, o que fortaleceriase esta mitoloxía coa súa chegada.
O que sabemos realmente e que a antiga Kallakoi dos galaicos sufriu enha invasión e plaga de serpes, nome hipotético dun pobo chamado Seafes que ven decir "serpes". O parecer este pobo foi converténdose num pilar básico da sociedade galaica e na evolución da Cultura Castrexa, ademáis de enriquecer nosa mitoloxia, chegando asi súas lendas e restos ata os nosos días.
Aqui vos deixamos unha fermosa lenda que chega os nosos días dunha serpe xigante que habitaba preto do castro de Troña.
"Polos montes cercanos a Troña habitaba unha xigantesca serpe, a cal soia baixar o val para alimentarse, roubandolle os veciños ovellas, bestas ou o que fose.
De ese modo os veciños tiñan que alimentala para que nom lles roubase, sorteaban todos os días un animal e llo levaban o monte.
A tal chegou a cousa, que os habitantes de Troña decidiron matala. Para iso xuntaron un feixe de ovillos e levaronos as tecedeiras para que os tecese, e fixeran logo unha corda cos propios fios para poder tirar do xigante ovillo. O rematalo deronllo de comer a serpe, a cal atragantou co ovillo, entón tiraron pola corda e arrastrarona ata matala.
A serpe a enterraron o parecer baixo o cruceiro do Castro de Troña."
Castro de Troña, Pias (Ponteareas).
Adorno celta centroeuropeo con forma de dúas serpes.Pois a resposta nom se trata de unha invasión do dito animal, senom dun pobo chegado da centroeuropa celta o cal seu signo de identidade era a "serpe".
Tratase dos Seafes, Sefes ou pobo das serpes, o cal seu nome xa deriba da palabra "serpe". O parecer chegaron a terra galaica dende as terras celtas centroeuropeas entorno o comezo da Cultura Castrexa, e decir num periodo que pode abarcar entro os séculos IX-VII a.C, e según Avieno expulsaron o pobo indixena, os Oestrimnios.
Aínda que isto pode ser que nom sexa de todo certo, xa que nom hai conclucións claras, moitos defenden que foi unha invasión violenta contra pacíficos habitantes da Kallakoi, chegando a tal punto que os habitantes galaicos tiveron que construir seus poboados fortificados en sitios extratexicos e ben protexidos naturalmente, dando asi comenzo a Cultura Castrexa.
Pero tamén hai quen defende que a invasión foi maioritariamente pacífica entre os galaicos nativos e os celtas centroeuropeos, onde ambos pobos o ter unha posible raíz indoeuropea común adaptaronse ben uns os outros, nacendo asi entre as dúas culturas co paso do tempo a Cultura Castrexa.
Guerreiros celtas centroeuropeos. Outra curiosidade destes guerreiros centroeuropeos e que ás veces soián loitar completamente nus.Este pobo celta de terras centroeuropeas , trouxo costumes novas como por exemplo a funeraría das Urnas de Vlenden-Bennghardt. Seu físico era maior co galaico, eran moi altos e na súa maioria loiros, para facerse unha idea según os romanos escribiron que os celtas centroeuropeos medián un metro oitenta de media, mentres que os galaicos devián andar no metro sesenta máis ou menos.
Máis o que destacaba deste pobo era que seu signo de identidade, a serpe, animal o que eran devotos. Entre outras cousas dise que a eles se lle otarga a introdución da serpe na nosa cultura e mitoloxía, nacendo asi moitisimas lendas de serpes xigantes nos montes das cales moitas chegan ata os nosos días, como á do Castro de Troña. Tamén no campo arqueolóxico deixaron pegadas as serpes nos petroglífos, coma nas croas dos castros de Troña (Ponteareas) ou as dúas dibuxadas nunha pedra no castro de Penalba (Campo Lameiro), as cales teñen máis de dous metros de longo.
Arriba petroglífo de Troña, abaixo serpes do castro de Penalba .Estes castros son de orixe antiga, do século VI a.C ambos, e decir do periodo antigo da Cultura Castrexa, polo que nos fala da máis que posible presenza de serpes nos primeiros castros. Ademáis o atoparse os petroglifos nas croas (parte alta) dos castros, nos poden falar dun estatus alto das serpes na xerarquia castrexa.
Pero nom só deixaron pegadas nos castros, senóm que tamén apareceu unha serpe esculpida nunha rocha no concello de Ponteceso, chamada "pedra da serpe de Gondomil". Na actualidade hai un cruceiro enriba para demostrar que a serpe era algo pagán, recordando que no cristianismo a serpe ben significando o pecado, recordando o mito de Adan e Eva.
Vista a serpe esculpida na Pedra da Serpe de Gondomil, Ponteceso.Tamén algúns autores lle atribuen a este pobo a introducción do celtismo na sociedade galaica, aínda que isto xa é máis dificil pois parece que na sociedade galaica o celtismo fora intrudicido séculos antes, o igual que hai autores que defenden a orixe do celtismo está no noroeste peninsular, Illas Britanicas e na Bretaña francesa.
O mesmo tempo falase tamén que a mitoloxía das "serpes" xa estaba espandida no pobo galaico antes da chegada dos Seafes, o que fortaleceriase esta mitoloxía coa súa chegada.
O que sabemos realmente e que a antiga Kallakoi dos galaicos sufriu enha invasión e plaga de serpes, nome hipotético dun pobo chamado Seafes que ven decir "serpes". O parecer este pobo foi converténdose num pilar básico da sociedade galaica e na evolución da Cultura Castrexa, ademáis de enriquecer nosa mitoloxia, chegando asi súas lendas e restos ata os nosos días.
Aqui vos deixamos unha fermosa lenda que chega os nosos días dunha serpe xigante que habitaba preto do castro de Troña.
"Polos montes cercanos a Troña habitaba unha xigantesca serpe, a cal soia baixar o val para alimentarse, roubandolle os veciños ovellas, bestas ou o que fose.
De ese modo os veciños tiñan que alimentala para que nom lles roubase, sorteaban todos os días un animal e llo levaban o monte.
A tal chegou a cousa, que os habitantes de Troña decidiron matala. Para iso xuntaron un feixe de ovillos e levaronos as tecedeiras para que os tecese, e fixeran logo unha corda cos propios fios para poder tirar do xigante ovillo. O rematalo deronllo de comer a serpe, a cal atragantou co ovillo, entón tiraron pola corda e arrastrarona ata matala.
A serpe a enterraron o parecer baixo o cruceiro do Castro de Troña."
Castro de Troña, Pias (Ponteareas).jueves, 17 de marzo de 2011
O misterio en fotos
Impresionante captura de tormenta de raios en O Carril (Pontevedra)
Misterioso Cruceiro de máis de 2 metros de altura no medio da nada rodeado de túmolos e mamoas, Mañon (A Coruña)
Extraños peixes capturados nas nosas augas xa explicados en apartados anteriores.
miércoles, 16 de marzo de 2011
Profecias mallas, se acerca o 2012
Estamos ante tal vez a maior profecia da humanidade, esta foi feita por un dos pobos máis enegmáticos que habitaron este planeta, os Mallas. Asombroso é que unha civilización antiga como a malla centroamericana fora capaz de crear un calendario básado no firmamento e astros con tal exactitude. O pobo malla foi un pobo espiritual e relixioso, aínda que súa relixión tiña que ver pouco coas relixións modernas actuais. Indo o grano, no seu calendario deron fechas claves nas que agora nos atopamos actualmente, e tal como avanza o mundo parece que nom se equivocaron.
Según seu calendario que foi feito por diferentes xeracións mallas, avisa de mitos que nom sempre som realidade pero si profecias bastabte exactas, a primeira que nos avisaron foi a partires do 11 DE AGOSTO DE 1999, onde segun seu calendaro a transformación física do sol transformara a mentalidade dos homes. Según eles a humanidade perdara o control de súas emocións e chegaremos a unha época de caos e crisis, que dara lugar o fin dun Ciclo para o comezo de outro novo que comezara apartires do 22 DE DECEMBRO DO 1012, onde según o calendario malla o Sol recibira un raio sicronizador da galaxía co que se iniciara un novo ciclo, un ciclo novo onde se acabara o mundo material e de destrucción onde vivimos e dara paso a un novo ciclo de respeto e armonía.
Algunhas das profecias que nos advirte nestes 13 anos de transito de ciclos son os seguintes:
TERCEIRA PROFECIA
- A lóxica do home aumentará a temperatura da Terra e producirá desequilibrios climáticos e xeológicos.
- A falta de sincronia entre o comportamento humano e a natureza desencadenara traera moitos problemas, excased de auga, incendios forestales, destrucción de colleitas...isto nos levara a un tempo de crisis xéneral.
CUARTAPROFECIA
- Predicese unha ola de calor que provocará o derretimiento do xelos dos polos. Según os maias, este será o modo no que o planeta limpiaráse e reverdecerá, pero a vez inundaránse as costas e miles de personas que viven cerca do mar enfrentaránse a serios perigros.
QUINTA PROFECIA
- Se nom sintonizamos noso comportamento cos ritmos da naturaleza e galaxia, antes do 2012 veremos fallar todolos sistemas sobre os que está basada nosa civilización. Asi se producira o colapso nas redes informáticas, electricidade, sistema económico e relixións.
- A partires de estes últimos o home se vera obrigado a reorganizar súa sociedade por unha máis armonica é menos competitiva. O aumento do Sol axudara a isto e fara que os 19.000 satiletes que rodeán a terra comecen a faiar, de modo que o ser humano tendra que recurrir a bases máis primitivas, o que fara que se atope asi mismo xunto coa nai terra.
SEXTA PROFECIA
- Fala da aparición dun cometa que probocara transformacións moi bruscas a noso planeta. Según os maias e posible que se estrelle no planeta, pero este pode ser desviado por medios físicos ou psíquicos.
SEPTIMA PROFECIA
- Na septima os maias nos deixaron un mensaxe de esperanza no ser humano, apartir do esforzo voluntario por lograr a paz interior e a armonia, poderemos desarrollar novos sentidos e integrarnos o funcionamento da galaxia, chegando asi a "Era da Luz".
En estas profecias os mallas ata nos dan a elexir entre desaparecer como especie pensante, oscura e destructora, ou evolucionar física e psíquicamente a unha época de armonia e igualdade, a "Era da Luz"
(Terremoto-stunamio do Xapon)
COMO AFECTAN ESTAS PREDICCIÓNS NO MUNDO ACTUAL
O que algunhas relixións captan de apocalipsis os tempos que vivimos, no calendario malla ven sendo o periodo exacto de caos e decaemento, onde o ser humano tentara liberarse das cadeas que o oprimen e buscara a súa perfeción, igualdade e respeto para a nova, a Era da Luz.
Algúns acontecementos que nos chaman a atención son moi simples e encaixan a perfección coa terceira profecia, como pode ser o aumento de temperatura, cambio climático, desxeo dos polos ou desiquilibrios climáticos por todo o mundo os cales probocan catástrofes naturales. Tamén aqui incluir extraños sucesos como a morte en masa de páxaros e peixes repentinas por todo mundo que aínda nom foron aclarados a poboación. Esta ben sendo a auto-correpción da natureza contra a destrución humana, a cal nos esta avisando.
A cuarta bem explicada na terceira co desxeo dos polo co calentamento global do planeta o que provocara grandes cambios.
(Imaxe do desxeo dos polos)
En canto a quinta referise o cambio social e humano, no que pronostica crisis do sistema económico e psicolóxico como poden ser as relixións. Isto nom fai falta explicalo moito, só hai que ver onde se atopa na actualidade o mundo coa súa crisis xeral capitálista, onde as revoltas som diarias como no mundo islamico, europeo ou americano polos dereitos básicos humanos. A isto sumarlle o constante declive das relixións como a cristián ou xudea como fonte de esperanza para unha esperanza máis humana e razonable, librandose das cadeas mentais que tivemos durante séculos.
Tamén añadir a ameaza das novas tecnoloxias capitalistas como a actual ameza núclear do Xapon, que poden ir seguidas de outras.
A evolución neste caso sería co fin do sistema bancario capitalista que temos actualmente do poder, desigualdade, destrucción e discriminación, para dar lugar a un mundo máis xusto e máis unido física e psicoloxicamente máis que calquer relixión, basado na igualdade e respeto, por un progreso en igual de condicións e basado no progreso da raza humana e o mundo que nos rodea, é nom no poder duns cantos.
(O pobo islamico levantase contra seus opresores polo seus dereitos vitais)
Na sexta nos fala dun cometa, se chegou a rumorear cun cometa se acercava a Terra fai anos, pero a verdade e que logo oubo un gran silenzo que nos chega a hoxe, e nos podemos preguntar, ¿verdade ou mentira?.
Tamén hai quen interpreta esa profecia como que nom é un cometa, senom a nosa orixe que volta xunto seu pobo para guialos polo bo camiño de novo, polo que esta interpretación fala de orixe humano como extraterrestre basandose nas antigas culturas como a das piramides mundiais e a censura e manipulación das culturas modernas para seu bem propio e borrar os antigos dereitos e costumes da nosa orixe.
En canto a última, refirese a esperanza do ser humano, en cambiar seu mundo destructivo e de interese por un novo mundo de respeto e armonia, o que daria paso a un novo ciclo básado na pureza basandose no coñecemento do noso orixe polo que se chegaria a un nivel intelectual e psíquico mundial inigualable. A igualdade entre semexantes e respeto polo nosa unica nación, o planeta Terra, fara un progreso basado na evolucon humana por un mundo e seu ben estar, nom por negocio e poder, polo cal poderia desaparecer sistema monetario capitalista, para dar lugar a un mundo onde todos realizariamos tareas e disfrutariamos deste paraiso ca unica preocupación da proteción do noso planeta e o avance colectivo de toda a Terra é nom a individual. O que daria paso a "Era da luz".
Este reportaxe foi feito basandose nas profecias mallas, avance actual do mundo e opinión propia do autor despois de estudiar varias opinions do avance do mundo, súa orixe e a busqueda dun mellor futuro basandose nos anteriores terminos. Agora que cada un libremente habra súa mente e faga súas conclusións, xa que iso aínda que pareza que nom, tamén e avance psícoloxico.
Según seu calendario que foi feito por diferentes xeracións mallas, avisa de mitos que nom sempre som realidade pero si profecias bastabte exactas, a primeira que nos avisaron foi a partires do 11 DE AGOSTO DE 1999, onde segun seu calendaro a transformación física do sol transformara a mentalidade dos homes. Según eles a humanidade perdara o control de súas emocións e chegaremos a unha época de caos e crisis, que dara lugar o fin dun Ciclo para o comezo de outro novo que comezara apartires do 22 DE DECEMBRO DO 1012, onde según o calendario malla o Sol recibira un raio sicronizador da galaxía co que se iniciara un novo ciclo, un ciclo novo onde se acabara o mundo material e de destrucción onde vivimos e dara paso a un novo ciclo de respeto e armonía.
Algunhas das profecias que nos advirte nestes 13 anos de transito de ciclos son os seguintes:TERCEIRA PROFECIA
- A lóxica do home aumentará a temperatura da Terra e producirá desequilibrios climáticos e xeológicos.
- A falta de sincronia entre o comportamento humano e a natureza desencadenara traera moitos problemas, excased de auga, incendios forestales, destrucción de colleitas...isto nos levara a un tempo de crisis xéneral.
CUARTAPROFECIA
- Predicese unha ola de calor que provocará o derretimiento do xelos dos polos. Según os maias, este será o modo no que o planeta limpiaráse e reverdecerá, pero a vez inundaránse as costas e miles de personas que viven cerca do mar enfrentaránse a serios perigros.
QUINTA PROFECIA
- Se nom sintonizamos noso comportamento cos ritmos da naturaleza e galaxia, antes do 2012 veremos fallar todolos sistemas sobre os que está basada nosa civilización. Asi se producira o colapso nas redes informáticas, electricidade, sistema económico e relixións.
- A partires de estes últimos o home se vera obrigado a reorganizar súa sociedade por unha máis armonica é menos competitiva. O aumento do Sol axudara a isto e fara que os 19.000 satiletes que rodeán a terra comecen a faiar, de modo que o ser humano tendra que recurrir a bases máis primitivas, o que fara que se atope asi mismo xunto coa nai terra.
SEXTA PROFECIA
- Fala da aparición dun cometa que probocara transformacións moi bruscas a noso planeta. Según os maias e posible que se estrelle no planeta, pero este pode ser desviado por medios físicos ou psíquicos.
SEPTIMA PROFECIA
- Na septima os maias nos deixaron un mensaxe de esperanza no ser humano, apartir do esforzo voluntario por lograr a paz interior e a armonia, poderemos desarrollar novos sentidos e integrarnos o funcionamento da galaxia, chegando asi a "Era da Luz".
En estas profecias os mallas ata nos dan a elexir entre desaparecer como especie pensante, oscura e destructora, ou evolucionar física e psíquicamente a unha época de armonia e igualdade, a "Era da Luz"
(Terremoto-stunamio do Xapon)COMO AFECTAN ESTAS PREDICCIÓNS NO MUNDO ACTUAL
O que algunhas relixións captan de apocalipsis os tempos que vivimos, no calendario malla ven sendo o periodo exacto de caos e decaemento, onde o ser humano tentara liberarse das cadeas que o oprimen e buscara a súa perfeción, igualdade e respeto para a nova, a Era da Luz.
Algúns acontecementos que nos chaman a atención son moi simples e encaixan a perfección coa terceira profecia, como pode ser o aumento de temperatura, cambio climático, desxeo dos polos ou desiquilibrios climáticos por todo o mundo os cales probocan catástrofes naturales. Tamén aqui incluir extraños sucesos como a morte en masa de páxaros e peixes repentinas por todo mundo que aínda nom foron aclarados a poboación. Esta ben sendo a auto-correpción da natureza contra a destrución humana, a cal nos esta avisando.
A cuarta bem explicada na terceira co desxeo dos polo co calentamento global do planeta o que provocara grandes cambios.
(Imaxe do desxeo dos polos)En canto a quinta referise o cambio social e humano, no que pronostica crisis do sistema económico e psicolóxico como poden ser as relixións. Isto nom fai falta explicalo moito, só hai que ver onde se atopa na actualidade o mundo coa súa crisis xeral capitálista, onde as revoltas som diarias como no mundo islamico, europeo ou americano polos dereitos básicos humanos. A isto sumarlle o constante declive das relixións como a cristián ou xudea como fonte de esperanza para unha esperanza máis humana e razonable, librandose das cadeas mentais que tivemos durante séculos.
Tamén añadir a ameaza das novas tecnoloxias capitalistas como a actual ameza núclear do Xapon, que poden ir seguidas de outras.
A evolución neste caso sería co fin do sistema bancario capitalista que temos actualmente do poder, desigualdade, destrucción e discriminación, para dar lugar a un mundo máis xusto e máis unido física e psicoloxicamente máis que calquer relixión, basado na igualdade e respeto, por un progreso en igual de condicións e basado no progreso da raza humana e o mundo que nos rodea, é nom no poder duns cantos.
(O pobo islamico levantase contra seus opresores polo seus dereitos vitais)Na sexta nos fala dun cometa, se chegou a rumorear cun cometa se acercava a Terra fai anos, pero a verdade e que logo oubo un gran silenzo que nos chega a hoxe, e nos podemos preguntar, ¿verdade ou mentira?.
Tamén hai quen interpreta esa profecia como que nom é un cometa, senom a nosa orixe que volta xunto seu pobo para guialos polo bo camiño de novo, polo que esta interpretación fala de orixe humano como extraterrestre basandose nas antigas culturas como a das piramides mundiais e a censura e manipulación das culturas modernas para seu bem propio e borrar os antigos dereitos e costumes da nosa orixe.
En canto a última, refirese a esperanza do ser humano, en cambiar seu mundo destructivo e de interese por un novo mundo de respeto e armonia, o que daria paso a un novo ciclo básado na pureza basandose no coñecemento do noso orixe polo que se chegaria a un nivel intelectual e psíquico mundial inigualable. A igualdade entre semexantes e respeto polo nosa unica nación, o planeta Terra, fara un progreso basado na evolucon humana por un mundo e seu ben estar, nom por negocio e poder, polo cal poderia desaparecer sistema monetario capitalista, para dar lugar a un mundo onde todos realizariamos tareas e disfrutariamos deste paraiso ca unica preocupación da proteción do noso planeta e o avance colectivo de toda a Terra é nom a individual. O que daria paso a "Era da luz".
Este reportaxe foi feito basandose nas profecias mallas, avance actual do mundo e opinión propia do autor despois de estudiar varias opinions do avance do mundo, súa orixe e a busqueda dun mellor futuro basandose nos anteriores terminos. Agora que cada un libremente habra súa mente e faga súas conclusións, xa que iso aínda que pareza que nom, tamén e avance psícoloxico.
jueves, 10 de marzo de 2011
Actualidade: Extrañisimo tiburón capturado estes días frente as costas de Pontevedra.
Siguén aparecendo nas nosas costas animais insolitos e misteriosos, o último caso foi capturado nestes días frente as costas pontevedresas polo arrastreiro Gonzacove Uno, con base en Marín . Tratase dun tiburón duende rosado, extrañisima especie descuberta no século XIX no Xapon, na cal ata os nosos días só se atoparon menos de 100 exemplares.
Este tiburón destaca polo seu morro alongado e súa boca protáctil, a cal se pode alongar para atrapar súas presas, parecida a como seria a de un alién. Seu singular físico e cor rosada fan pensar que súa estructura corporal aínda poida ser prehistórica. O exemplar capturado a 400 metros de profundidade mide 161 cm, aínda que un macho adulto desta especie pode chegar os 4 metros.
O cadaver foi transladado a Ferrol a Sociedade Galega de Historia Natural, onde sera estudado con detenemento.
Pero este nom é o unico caso de este tiburón polas nosas costas, e extraño saber que dos 73 casos de capturas accidentais desta especie por todo o mundo, seis foran na Galiza.
Este tiburón destaca polo seu morro alongado e súa boca protáctil, a cal se pode alongar para atrapar súas presas, parecida a como seria a de un alién. Seu singular físico e cor rosada fan pensar que súa estructura corporal aínda poida ser prehistórica. O exemplar capturado a 400 metros de profundidade mide 161 cm, aínda que un macho adulto desta especie pode chegar os 4 metros.
O cadaver foi transladado a Ferrol a Sociedade Galega de Historia Natural, onde sera estudado con detenemento.
Pero este nom é o unico caso de este tiburón polas nosas costas, e extraño saber que dos 73 casos de capturas accidentais desta especie por todo o mundo, seis foran na Galiza.
viernes, 25 de febrero de 2011
Galaico-Extraño: aparicións nas nosas costas
No último ano pareceron nas nosas costas especies mariñas extrañas, as cales nunca foron vistas ou recordadas aqui. Chama a atención a mediados do 2010 un extraño calamar florescente que deslumbraba no mar.
Este calamar foi topado polaExtraño pulpo de Cedeira.
tripulación do barco O Coral, os cales quedaronse perpetuos o ver na auga algo que deslumbraba e cegaba, é máis aínda cando se percataron que era un calamar, cunha extraña forma parecida a de un pulpo.
Extraño calamar florescante,moi parecido a un pulpo.
Estes xamáis miraran nada polo estilo na súa vida. Despois da súa captura o cefalópodo foi levado
o Sociedade Galega de Historia Natural (SGHN), con delegación no Ferrol, pra que estudasen este extraño suposto calamar.
Neste centro que estuda animáis extraños das nosas costas segue o calamar, o cal se está estudar. A el unese tamén no mesmo centro un extraño pulpo atopado en Cedeira cos tentaculos unidos por unha especie de pel.
Tamén no veran do 2010 foi capturado un extrañisimo peixe polo arrastadeiro O novo San Cibrán de Marín, este ten a cabeza grande, nariz en forma de bulbo, aspecto xelatinoso, corpo alongado, pel sen escamas e boca sen dentes.Tratase dun peixe moi raro, moi pouco estudado e visto, chamase Ijimaia loppei, aínda que popularmente chamanlle "pata de pulpo". esta extraña especie sabese que vive nas costas africanas atlánticas a 700 metros de profundidade, polo que atopalo preto das costas da Coruña e case insolito.
A aparición deste peixe no porto de Marín causou un gran espectaculo e misterio en todo o porto, pois nunca nadie dos ali presentes viran algo similar a esta extraña especie que parece máis de outro planeta que dos nosos mares.
Extraño peixe capturado frente as costas da A Coruña.
lunes, 14 de febrero de 2011
Tablón mundial: Increible comezo do 2011, siguen a aparición de animais mortos en masa e se disparan o número de avistamentos.
No pouco que levamos no 2011 nom paran de suceder sucesos extraños, se misterioso foi o das mortes de páxaros e peixes en masa dende novembro, agora nom deixan de sorprender a gran oleada de OVNIS aparecidos por todo mundo, moitos superticiosos alegan estes sucesos a cercania do ano enigmático 2012.
En canto o dos animais aparecidos mortos en masa, o último caso en Colombia nom deixa de ser sorprendente, pois os veciños antes do suceso viron unha gran luz potente no ceo na zona de Barrancabermeja. Despois disto apareceron flotando dous mil peixes, estaban mortos e coas escamas queimadas. Hai moitisimos testigos que aseguran que foi esa luz a culpable da morte dos peixes, o suceso foi cousa de só 20 segundos según algúns pescadores.
Sen sair da Colombia, na rexión Boyacá, sucedia un suceso similar fai tamén unhas semanas, pois ali nunha piscifactoria morrián miles de peixes en circunstancias parecidas, aínda que aqui num primeiro instante as autoridares dixeron que era pola contaminación das augas, pero rápidamente correxiron a noticia os veciños, pois eles beben de esas augas e nunca lles pasou nada para tal fenómeno. Tamén fai unhas semanas apareceron centos de peixes mortos nunha praia de Peru, arrastrados pola corrente.
O que nom se entende e porque as autoridades intentan tapar estas misteriosas e enigmaticas mortes, ou mesmo poñen escusas moi simples e fora do contexto, ¿Pero para que tanto ocultismo?¿que se esconde detras destas mortes que nom deixan de aparecer por todo o mundo?
Moitos din que se trata do fenómeno OVNI, e máis despois do último caso de Colombia coa luz vista no ceo. Pero hai tamén quen apunta que se trata de novas armas que se estan provando nestes tempos moi dificiles da Terra, armas que funcionarián polo oxigeno...
En cantos a oleada de avistamentos no que levamos de ano e incrible, por todo o planeta e con moitisimos videos e fotos. Nom se descarta que moitos sexan montaxes, pero o que esta claro e que este fenómeno xunto o da misteriosas mortes de animais parece que dan comezo a un ano o cal estara envolvido en misterios, conspiracións, ocultismo, fenómenos e só o tempo nos dira que máis.
Aqui deixase algúns videos subidos a You Tube, o primeiro da misteriosa morte dos peixes en Colombia e os outros dos últimos avistamentos millor gravados.
En canto o dos animais aparecidos mortos en masa, o último caso en Colombia nom deixa de ser sorprendente, pois os veciños antes do suceso viron unha gran luz potente no ceo na zona de Barrancabermeja. Despois disto apareceron flotando dous mil peixes, estaban mortos e coas escamas queimadas. Hai moitisimos testigos que aseguran que foi esa luz a culpable da morte dos peixes, o suceso foi cousa de só 20 segundos según algúns pescadores.
Sen sair da Colombia, na rexión Boyacá, sucedia un suceso similar fai tamén unhas semanas, pois ali nunha piscifactoria morrián miles de peixes en circunstancias parecidas, aínda que aqui num primeiro instante as autoridares dixeron que era pola contaminación das augas, pero rápidamente correxiron a noticia os veciños, pois eles beben de esas augas e nunca lles pasou nada para tal fenómeno. Tamén fai unhas semanas apareceron centos de peixes mortos nunha praia de Peru, arrastrados pola corrente.
O que nom se entende e porque as autoridades intentan tapar estas misteriosas e enigmaticas mortes, ou mesmo poñen escusas moi simples e fora do contexto, ¿Pero para que tanto ocultismo?¿que se esconde detras destas mortes que nom deixan de aparecer por todo o mundo?
Moitos din que se trata do fenómeno OVNI, e máis despois do último caso de Colombia coa luz vista no ceo. Pero hai tamén quen apunta que se trata de novas armas que se estan provando nestes tempos moi dificiles da Terra, armas que funcionarián polo oxigeno...
En cantos a oleada de avistamentos no que levamos de ano e incrible, por todo o planeta e con moitisimos videos e fotos. Nom se descarta que moitos sexan montaxes, pero o que esta claro e que este fenómeno xunto o da misteriosas mortes de animais parece que dan comezo a un ano o cal estara envolvido en misterios, conspiracións, ocultismo, fenómenos e só o tempo nos dira que máis.
Aqui deixase algúns videos subidos a You Tube, o primeiro da misteriosa morte dos peixes en Colombia e os outros dos últimos avistamentos millor gravados.
martes, 8 de febrero de 2011
Mitolóxia galega: A Santa Compaña
A Santa Compaña e unha das lendas mitolóxicas galaicas máis coñecidas é mellor gardada co paso dos séculos. De orixen celta na época castrexa posiblemente, súa terrorífica lenda como almas en pena dos camiños que iban buscar os mortos estendeuse por outros lares da antiga terra Galaica como Asturies, onde é coñecida nalgunhas partes como Güestia, nas terras zamoranas A Estadea, é en Leon e o Bierzo como A hueste de animas. Pero todos identifican o mesmo fenómeno. 
A Santa Compaña bem representando a imaxe da morte e seu camiño pra buscar unha alma falecida e levala o máis ala. Esta procesión de almas en pena caracterizase por ir en fileira, con saios negros ou oscuros de luto, aparenza semi imbisible e candeiros ou antorchas para iluminar o seu camiño. Este ser mitolóxico de orixe celta mantivo os antigos habitantes galaicos aterrados ata fai bem pouco, ata se pasou súa lenda popular o cristianismo, dicindo que a anima que encabeza a fileira (a que din que pode ser un vivo) leva unha cruz.
E lóxico súa populidade na Galiza, pois somos tradicionalmente o pobo dos camiños e seu fin, asi como un páis carecterizado polo fim da vida e chegada da morte. Recordemos que cando chegaron os romanos tiveron o un mal augurio o ver morrer o sol no océano, cousa que nunca viran na súa vida. Logo Fisterra comberteuse no fim dos camiños e o final do mundo coñecido, onde viñan xentes de todo o antiguo imperio romano a ver o fim do mundo. Tamén recordemos que os romanos enterraban seus mortos nas beiras dos camiños, é sabemos que despois da caída do imperio por un escrito de Martiño de Dumio este decía que os antigos galaicos enchián polas noites os camiños de cirios, pois tiñan pánico andar pola noite a oscuras. Pouco despois chegaria o descubremento da tumba do apostolo e de novo a Galiza acudirián centos de camiñantes polos nosos nebulosos e misteriosos camiños. Moitos viñan para gañarse o xubileo ou morrer preto do apostolo, asi voltou resurxir o camiño da morte cara a Galiza, e moitos sitios como San Andres de Teixido colleron gran fama, no que aínda conservamos seu mitico lema, quen nom vai de vivo, vai de morto. Nestas características apropiadas forxouse a lenda da terrorífica Santa Compaña, onde entraba a morte e as animas, a noite e o camiño.
Ceñindonos a lenda, esta di que cando falece unha persoa a procesión da Santa Compaña acude para ir buscar súa alma, no súa ruta en procesión de espectros polos camiños ata o falecido camiñan cos pes descalzos, seu cheiro e a cera queimada e provocan sensación de frío. Máis o terror desta procesión e que o que encabeza a fila nom é un morto, senóm un vivo. Este para poder avandoar a procesión debe pasar o testigo (na tradición cristiana unha cruz) a outro vivo que atope polo camiño, polo contrario pasara séculos en pena encabezando a procesión ata que este rito se cumpla. Soén camiñar sempre pola noite, por camiños oscuros, boscosos e brumosos ou rúas mal iluminadas. Os cans nom landran polo respeto que lle teñen e só miran cara adiente, o nom ser que sexa mencionada cando súa presencia sexa próxima ou te cruces no seu camiño desprevido, nese desgrazado caso tua alma quedara o seu servizo. 
Para que esta nom te levara a alma, os habitantes galaicos buscaron a protección e recuperaron antigos ritos para librarse dela. Para iso din que a única forma se te atopas con ele e facer un circulo no chan e meterte no seu interior e nom vela no seu paso. Recordemos que o circulo e un símbolo antiquísimo de moitas culturas que representa o sol, é decir, a vida.
A Santa Compaña tamén se relaciona coa misa de animas, que falaremos dela máis para adiante. Di que a luz das rúas e estradas acabaron coa lenda da Santa Compaña, aínda asi moitos autores famosos coma Valle-Inclán, Álvaro Cunqueiro ou Torrente Ballester a incluiron nas súas obras, ata o último dixo que a vira cando era un cativo. Acavada ou nom en Galiza a día de hoxe segue sendo moi respetada e seu nome da medo e pánico. Asi que se un día te atopas só na noite num camiño mal iluminado, é entre a bruma ves unhas luces aparece, empeza a cheirar a cera queimada e dar sensación de frío, apártate do seu camiño, fai un circulo e metete no seu interior e nim se te ocurra ver que quen está pasando, pois teu futuro sería convertido no de errar polos camiños como alma en pena, pois tes frente a a ti “A Santa Compaña”.
A Santa Compaña bem representando a imaxe da morte e seu camiño pra buscar unha alma falecida e levala o máis ala. Esta procesión de almas en pena caracterizase por ir en fileira, con saios negros ou oscuros de luto, aparenza semi imbisible e candeiros ou antorchas para iluminar o seu camiño. Este ser mitolóxico de orixe celta mantivo os antigos habitantes galaicos aterrados ata fai bem pouco, ata se pasou súa lenda popular o cristianismo, dicindo que a anima que encabeza a fileira (a que din que pode ser un vivo) leva unha cruz.
E lóxico súa populidade na Galiza, pois somos tradicionalmente o pobo dos camiños e seu fin, asi como un páis carecterizado polo fim da vida e chegada da morte. Recordemos que cando chegaron os romanos tiveron o un mal augurio o ver morrer o sol no océano, cousa que nunca viran na súa vida. Logo Fisterra comberteuse no fim dos camiños e o final do mundo coñecido, onde viñan xentes de todo o antiguo imperio romano a ver o fim do mundo. Tamén recordemos que os romanos enterraban seus mortos nas beiras dos camiños, é sabemos que despois da caída do imperio por un escrito de Martiño de Dumio este decía que os antigos galaicos enchián polas noites os camiños de cirios, pois tiñan pánico andar pola noite a oscuras. Pouco despois chegaria o descubremento da tumba do apostolo e de novo a Galiza acudirián centos de camiñantes polos nosos nebulosos e misteriosos camiños. Moitos viñan para gañarse o xubileo ou morrer preto do apostolo, asi voltou resurxir o camiño da morte cara a Galiza, e moitos sitios como San Andres de Teixido colleron gran fama, no que aínda conservamos seu mitico lema, quen nom vai de vivo, vai de morto. Nestas características apropiadas forxouse a lenda da terrorífica Santa Compaña, onde entraba a morte e as animas, a noite e o camiño.
Ceñindonos a lenda, esta di que cando falece unha persoa a procesión da Santa Compaña acude para ir buscar súa alma, no súa ruta en procesión de espectros polos camiños ata o falecido camiñan cos pes descalzos, seu cheiro e a cera queimada e provocan sensación de frío. Máis o terror desta procesión e que o que encabeza a fila nom é un morto, senóm un vivo. Este para poder avandoar a procesión debe pasar o testigo (na tradición cristiana unha cruz) a outro vivo que atope polo camiño, polo contrario pasara séculos en pena encabezando a procesión ata que este rito se cumpla. Soén camiñar sempre pola noite, por camiños oscuros, boscosos e brumosos ou rúas mal iluminadas. Os cans nom landran polo respeto que lle teñen e só miran cara adiente, o nom ser que sexa mencionada cando súa presencia sexa próxima ou te cruces no seu camiño desprevido, nese desgrazado caso tua alma quedara o seu servizo. 
Para que esta nom te levara a alma, os habitantes galaicos buscaron a protección e recuperaron antigos ritos para librarse dela. Para iso din que a única forma se te atopas con ele e facer un circulo no chan e meterte no seu interior e nom vela no seu paso. Recordemos que o circulo e un símbolo antiquísimo de moitas culturas que representa o sol, é decir, a vida.
A Santa Compaña tamén se relaciona coa misa de animas, que falaremos dela máis para adiante. Di que a luz das rúas e estradas acabaron coa lenda da Santa Compaña, aínda asi moitos autores famosos coma Valle-Inclán, Álvaro Cunqueiro ou Torrente Ballester a incluiron nas súas obras, ata o último dixo que a vira cando era un cativo. Acavada ou nom en Galiza a día de hoxe segue sendo moi respetada e seu nome da medo e pánico. Asi que se un día te atopas só na noite num camiño mal iluminado, é entre a bruma ves unhas luces aparece, empeza a cheirar a cera queimada e dar sensación de frío, apártate do seu camiño, fai un circulo e metete no seu interior e nim se te ocurra ver que quen está pasando, pois teu futuro sería convertido no de errar polos camiños como alma en pena, pois tes frente a a ti “A Santa Compaña”.
Suscribirse a:
Entradas (Atom)